Andy Bierlee

Als jong militair leidinggevende bij de Koninklijke Landmacht in de jaren 90 mocht ik leiding geven aan een soldaat die ik betrapte op het gebruik van soft drugs. Voor die tijd was dit bij ontdekking hiervan direct een reden om uit dienst gezet te worden. Aangezien de soldaat in een gesprek met mij vroeg om dit niet te melden aan de commandant, omdat hij bang was voor de consequenties en wel hulp wilde aanvaarden om van zijn verslaving af te komen, kwam ik voor een dilemma te staan waar ik geen goed raad mee wist. Uiteindelijk heb ik dit met een oudere collega besproken die mij de volgende raad gaf:

“Andy, alleen pratende mensen kunnen geholpen worden.”

Tot op de dag van vandaag geef ik deze inspirerende woorden door aan klanten om ze te prikkelen en te activeren om te praten over wat er in hun hoofd zit.

Persoonlijk heb ik vaak op de praatstoel gezeten, en niet altijd met plezier, om uiteindelijk de man te worden die ik nu ben. Als kind van gescheiden ouders, die uit elkaar gingen met een vechtscheiding, huiselijk geweld en verbroken relaties met familie, heb ik vanaf jongs af aan geleerd om voor mijzelf op te komen en mijn eigen boontjes te doppen. Praten over hoe ik mij echt voelde had geen meerwaarde want ik werd toch niet gehoord. Dit laatste heb ik vol kunnen houden tot het moment dat ik mijn vrouw leerde kennen. Zij heeft mij door de jaren geleerd te praten over gevoelens en emoties. Ruim 35 jaar later kijk ik terug en zie ik wat het me heeft opgeleverd. Het was zeker niet altijd eenvoudig en makkelijk, maar met vallen, opstaan en doorgaan kom je verder dan door niets te doen.

Nu ben ik een ‘rijk’ en gezegend man geworden, die een mooi gezin heeft met acht mooie en lieve (schoon)kinderen en bijna zes kleinkinderen.

Mijn persoonlijke- en werkervaringen hebben er voor gezorgd dat ik mij heb laten opleiden tot gecertificeerd professioneel coach en ik geef trainingen aan ondernemingen en organisaties.

In mijn manier van coachen en trainen ben ik betrokken, eerlijk, zonder oordeel, humorvol en soms provocerend. Geen geiten wollen sokken gesprekken en trainingen, maar wel met de spreekwoordelijke poten vanuit de Flevolandse klei.

Naast mijn eigen onderneming werk ik met veel plezier als docent particuliere beveiliging in het mbo onderwijs in Amsterdam.

Ik ben tevreden!

PS. De soldaat waarover ik begon heb ik overigens niet gemeld bij de commandant. Ik ben samen met hem naar de maatschappelijke dienst gegaan en daar hebben zij hem verder geholpen. Eigenlijk is mijn start als coach in de jaren 90 begonnen.